حلبچه ، نماد نسل کشی و مظلومیت قوم کرد

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی شاخ شمیران ، کسی نیست که هنگام شنیدن کلمه شیمایی تصور مردمان مناطق کردنیشن ایران و عراق و جنایات صدام جنایتکار به ذهنش خطور نکند .
صدامی که با حمایت غرب و اعراب با حمله به ایران مرتکب جنایاتی فراموش نشدنی از نوع جنایت در سردشت و حلبچه شدند و امروز هم با ژست دروغین خود و فراموش کردن گذشته نچندان دور کارنامه اعمال خود دم از حقوق بشر می زند .

واقیعیت تلخ این است که جنگ هرکجا باشد جز کشتار و ویرانی به جا نمی گذارد ولی تلخ تر از هرچیز در جنگ کشتار کودکان و زنان بی دفاع در جنگ است .

فاجعه انفال که در آن ۱۸۰ هزار نفر از کردهای عراق توسط رژیم صدام کشته شدند به عنوان رویدادی ضد قومی که با هدف نابودی یک گروه و نسل کشی  توسط صدام ملعون با حمایت های آمریکا جنایتکار و متحدانش صورت گرفت و نقطه این فاجعه را می توان در روز ۲۵ اسفند سال ۱۳۶۶ مشاهده کرد که جهانیان با چشم خود شاهد  کشته شدن ۵۰۰۰ هزار نفر از مردمان بی دفاع و مظلوم حلبچه بودند و ننگین تر از هرچیزی سکوت مجامع بین المللی به این جنایات بود .

بمباران شیمیایی حلبچه (به کردی: کیمیابارانی ھەڵەبجە) در ۲۵ اسفند ۱۳۶۶ توسط حکومت بعث عراق صورت گرفت. این بمباران بخشی از عملیات گسترده‌ای به‌نام عملیات انفال بود که بر ضد ساکنان مناطق کردنشین عراق انجام گرفت.
در پی عملیات والفجر ۱۰ توسط ایران و تصرف بخش‌هایی از کردستان عراق در اواخر سال ۱۳۶۶ که منجر به استقبال مردم این مناطق از نیروهای ایرانی شد، صدام حسین به پسرعمویش علی حسن المجید معروف به علی شیمیایی، دستور بمباران شیمیایی این مناطق را داد که در پی این حمله حدود پنج هزار تن از مردم حلبچه که غیر نظامی بودند کشته شدند.
حملهٔ شیمیایی به حلبچه که به کشتار حلبچه یا جمعهٔ خونین نیز شناخته می‌شود، یک نسل‌کشی مردم کرد بود که در ۱۶ مارس ۱۹۸۸ به وسیلهٔ بمباران شیمایی توسط نیروهای دولتی عراقی در شهر حلبچهٔ کردستان عراق در طی روزهای پایانی جنگ ایران و عراق روی داد .
خویی وحشی گری و نسل کشی را می توان در پیش از حملات شیمیایی به حلبچه دید که رژیم بعث شهر را  به‌ مدت دو روز با بمب‌های متعارف بمباران شد. ظاهراً علی حسن المجید می‌خواسته شیشه ساختمان‌های شهر را بشکند، تا امکان مقاومت در مقابل گازهای سمی به حداقل برسد .
نیروی هوایی عراق در این حمله از انواع مواد شیمیایی علیه حلبچه استفاده کرد که می توان به گازهای اعصاب مانند وی ایکس، سارین و تابون، و گاز خردل، که از زمان جنگ جهانی اول از آن استفاده شده است اشاره کرد .

علاوه بر کشته شدن ۵۰۰۰ هزار نفر از مردمان کرد ، این بمباران نزدیک به ۷۰۰۰ هزار تا ۱۰۰۰۰ هزار نفر را زخمی کرد که اکثراً از غیرنظامیان بودند؛ صدها تن دیگر بر اثر عواقب، بیماری‌ها و نقص جسم در هنگام تولد در سال‌ها پس از حمله کشته شدند. حادثه‌ای که به صورت رسمی به عنوان نسل‌کشی مردم کرد عراق شناخته شد و هنوز به عنوان بزرگترین حملهٔ شیمیایی مستقیم به یک منطقهٔ شهرنشین در تاریخ باقی‌مانده‌است .

اما با نگاهی کوتاه و گذار می توان عمق دشمنی صدام ، اعراب و آمریکا و متحدانش با را قوم کرد دید . علاوه بر انفال و نسل کشی ۱۸۰ هزار مردم کرد و سکوت مجامع بین المللی و حقوق بشر بارها مناطق شهری کرد نشین ایران چون سردشت ، پیرانشهر ، قصرشیرین ، گیلانغرب ، سرپل ذهاب ، منطقه شیخ صالح از توابع ثلاث باباجانی و … مورد حمله شمیایی و نسل کشی قرار گرفتند که هنوز بعد از بیش از ۲۵ سال این بمباران ها تلفات جانی و مالی می دهد .

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

هجده − 1 =